Sets | brainstormingarea

yol bitti, kafami kurcalayanin karsima cikmasi pek aliskin oldugum bir sey degildir. genellikle kafami kurcaliyor ise ben ulasir, cozumler, oldugu yerde birakir devam ederim. gun boyu kafami kurcalayanin surekli karsima cikmasi yorucu kildi bu sefer yolculugu. ankara'ya ulastigimda bahcelievler'e zor attim kendimi. ankara'daki sabit open office'im olan pompero'ya kostum. bir cay ile gunumu senlendirdim, aklimdan gecenleri kontrol ettim bir bir. hersey yolunda gorunuyordu.

yola ciktim, kafamda dusunceler, kendi dusuncelerimi toplayamaz halde, yol bitti, aklima takilanlar yolunda ama bir terslik var.

yavas yavas hatirlamaya basladim sonrasinda. "bitti" demedigin, surmesine izin verdigin bitislerin eninde sonunda seni yakalayip "bir zamanlar ........" paradoksu yasatacagina dair tezimi. curutememistim, netekim curutmemem de gerekiyormus. ; ) bir seylerin bittigine kanaat getirdigimde soylemem ve geri adim atmamam meshurdur. ne zaman geri adim atsam bir sekilde sorun cikar, basima bir isler gelir. bir projeyi almiyorum dedikten sonra alirsam kesin inconvinial sorunlar cikar. bir insan ile diyalogumu bitirmeye karar verdigim halde bitti diyip kestirip atmadi isem eninde sonunda doner bir salaklik yapar ve kararimi teblig etmeyisim yuzunden kendime kizmama sebep olur. hayatin her alaninda kendime dair kural bu. murphy'de sagolsun cukur kazmaya merakli buyuksehir belediye baskani gibi.. ne zaman kendi yolumda bir seyleri es gecsem hop cukuru konduruveriyor.

iyi oluyor arada kurallari hatirlamak, insanin kendine has, kendi icin koydugu kurallari, hayata dair durusunu belirleyen netliklerini hatirlamasi iyi oluyor. bazen de hatirlatilmasi.

en garip gelen de "war does not determine who is right, only who is left" gibi bir sozu hayat mottosu edinmisken yillardir, boyle hatalari 5-10 yilda bir dahi olsa tekrarliyor olmam.

super bir ankara yolculugu ardindan guzel bir gun bitisi ile noktayalim bu yaziyi da.

ah bu arada unutmadan. bitti.; )