Sets | brainstormingarea

arkada calan muzik mektuptur.. (bkz: mektup/#17199099) calar arkada usul usul yillardir.

yillardir mektubu dinler ara ara, ayni sahne gozunde canlanir ama kulaklarinda yine ayni filmden baska sozler ile..

"- yazarim sana.

+ yazma. o zaman, o zaman bekliyor insan. e buraya az insan geliyor, cok insan gidiyor. kalan da bekliyor ama.. bazen çok uzun bekliyor... yani hani mesela zannediyorsun ki bir yoldan birisi gelecek. bo$, uzun bir yol. devamli ona bakiyorsun. sonra kimse gelmiyor... yazma, bo$ver.

- ben seni hic unutmiycam..."

yillardir ayni sozler yankilanir kulaginda.. fonda mektup calarken, gozunde ayni sahne ile.

ve yine yillardir o kadar asina ki kulaklari bu sozlere..

"insan"lar tartisir.. tanri'yi, tanrilari tartisir.. en buyuk lanetidir tanrilarin herseyi gormek ve dahi unutamamak. oysa ne kolaydir iyiyi bir kenara atip kotuye kizarak kendini avutmak.. ve bir o kadar zor iyisi ve kotusu ile hatirlayip ozlemek.. hicbir seyi unutmadan, an be an..

herseyi hatirlarsin, fonda bir tini.. unutmak istedikce uzerine gelir, unutmak istedikce yigilir ustune. nefes almaya calisirsin izin vermezler. unutmaya calistikca ustune gelirler. yillar gecer, fonda bir tini. hatirlarsin unutmaya calistigin zamanlari. vazgecersin, hatirlarsin. az insan gelir, cok insan gider.. kalirsin.. beklersin.



her gidenin uzerine bir avuc toprak atarsin.. ellerinde, eldivenlerinde toprak vardir artik hep.. topraga baktikca gezdigin mezarlari, defnettigin sahiplerini hatirlarsin. upuzun bir yoldur mezarlik.. bakarsin belki biri kalkar diye kalkmayacaklarini bile bile.. uzanirsin topraga sen de boylu boyunca, biraz daha yakin olmak, o gunleri yad etmek icin..

bir avuc toprak da kendi uzerine. nefes aldikca lanet eder, her damla ile hatirlarsin.

sessiz gemi calar diger tarafta.. mirildanarak kalkar, yuzyillardir kaderini paylastigin digerleri gibi yoluna devam edersin dimdik. ne de olsa kimse bilmez, kimse gormez aslini. herkesin derdi sana bir vucut bahsedip belirli kaliplar icine sokmaya calismaktir, kimse istemez gercekten muhattabini anlamayi.. herkes anlattigini anlayani arar.. anlayani buldugunda dahi anlamak istemez kendini anlayani.

ve fonda yine ayni tini. yol uzun. ama artik kalabalik degil..